Morrowind- cRPG wszechczasów
Morrowind jest jednym z najlepszych RPG-ów wszechczasów. Zresztą przekonajcie się Sami czytając tą recenzję.
Na terenie ogromnego imperium – Morrowind – toczy się walka o władzę. Zgoda Elfów, Orków i innych ras jest tylko pozorna.
Co jakiś czas można spotkać przejawy masowej nienawiści. Wielkie organizacje, zwane Domami walczą o walczą o jak najwyższe wpływy. W te okolice zostajesz wysłany Ty, graczu abyś stał się okiem i uchem cesarza- czyli szpiegiem.
Zaczynamy na przystani. Na początku przechodzimy krótki kurs obsługi gry. Tworzenie postaci rozpoczynamy od wyboru imienia. Następnie wybieramy rasę postaci. Jest ich po prostu zatrzęsienie !
Klasę możemy wybrać na trzy sposoby:
a)”Psychozabawa” - odpowiadamy na szereg losowo generowanych pytań, a gra na podstawie odpowiedzi sama generuje klasę.
b) Wybieramy klasę spośród kilkunastu dostępnych
c) Sami tworzymy swoją klasę, rozdzielając umiejętności do kilku grup
Później wreszcie zostajemy rzuceni na świat ze zleceniem dojścia do miasta Balamora.
Wątek główny jest bardzo długi. Oprócz niego jest też bardzo dużo zadań pobocznych. Przynależeć możemy do jednej z kilkunastu organizacji: Gildii Wojowników, Gildii Magów, Gildii Złodziei, czyli Gildii Morderców.
Zadania otrzymujemy również od zwykłych NPC.
Świat gry jest przeogromny. Jest to wyspa, otoczona morzem. Wszędzie pełno jest opuszczonych kopalń, świątyń, grobowców.
Szkoda tylko, że w tak ogromnym świecie, jest tak mało potworów. Chyba w żadnym cRPG nie było tak niewielu wrogów!
W grze jest bardzo dużo rodzajów broni. Od zwykłych sztyletów po magiczne laski. W każdej broni, da się umieścić czar, który będzie działał automatycznie, przy jej użyciu, lub na nasze żądanie.
Punkty doświadczenia w grze otrzymujemy tylko za zabitych przeciwników. Nagroda za wykonane zadania to albo złoto, albo jakiś kosztowny przedmiot. O ile przedmioty są bardzo dobre (np. buty niewidzianej szybkości), o tyle nagroda w postaci złota jest niemal znikoma. Co znaczy te 120 sztuk złota, kiedy mamy go 50 000 (ale to ma sens, bo kto będzie płacił majątek za przyniesienie spodni albo za eskortę) ?
Pomimo ogromu świata, wszystkie miejsca są do siebie podobne. Niezależnie od tego czy jesteśmy na dalekiej północy, czy na południu, w świątyniach i tak wszystko wygląda podobnie. Każdy grobowiec jest taki sam jak inny, niektóre mają nawet identyczne układy pomieszcze.
Morrowind miał być również rewolucją pod względem grafiki, tak też jest. To co widzimy na ekranie monitora, zapiera dech w piersiach. Potwory, jeśli jakiegoś napotkamy, naprawdę przerażają. Niektóre, na przykład Królowa Kwama, napawają obrzydzeniem. Widoki są przepiękne, animacja postaci jest prawie idealna. Czary wyglądają kapitalnie.
Dźwięki są przecudowne. Muzyka jest niesamowicie podniosła. Jest to jeden, z niewielu soundtracków z gier, które mam w formie mp3.
Tak dobra gra, ma jednak sporo niedoróbek. Po pierwsze, sama, bez słowa komunikatu, wychodzi do Windows i to w najmniej oczekiwanych momentach. Po drugie, ekwipunek, to takie malutkie ikonki. Nikt chyba nie zdoła rozpoznać danej mikstury wśród dziesiątek innych. Po trzecie, system rozwoju postaci. Jeżeli przydzielisz Akrobatykę i atletykę doi umiejętności głównych, wystarczy stać w miejscu i skakać albo cały czas biegać, aby wyprowadzić postać na bardzo wysokie poziomy doświadczenia.
Mimo wielu niedoróbek, jest to gra godna polecenia każdemu. Fani RPG, na pewno zwrócą uwagę na zatrzęsienie zadań pobocznych. Natomiast inni, na ogromny świat do zwiedzania i przepiękną grafikę. Ta gra należy do czołówki gier RPG. Do gry dołaczony jest również edytor, dzięki któremu możemy tworzyć własne mody, albo używac ściągniętych z netu.
Na terenie ogromnego imperium – Morrowind – toczy się walka o władzę. Zgoda Elfów, Orków i innych ras jest tylko pozorna.
Co jakiś czas można spotkać przejawy masowej nienawiści. Wielkie organizacje, zwane Domami walczą o walczą o jak najwyższe wpływy. W te okolice zostajesz wysłany Ty, graczu abyś stał się okiem i uchem cesarza- czyli szpiegiem.
Zaczynamy na przystani. Na początku przechodzimy krótki kurs obsługi gry. Tworzenie postaci rozpoczynamy od wyboru imienia. Następnie wybieramy rasę postaci. Jest ich po prostu zatrzęsienie !
Klasę możemy wybrać na trzy sposoby:
a)”Psychozabawa” - odpowiadamy na szereg losowo generowanych pytań, a gra na podstawie odpowiedzi sama generuje klasę.
b) Wybieramy klasę spośród kilkunastu dostępnych
c) Sami tworzymy swoją klasę, rozdzielając umiejętności do kilku grup
Później wreszcie zostajemy rzuceni na świat ze zleceniem dojścia do miasta Balamora.
Wątek główny jest bardzo długi. Oprócz niego jest też bardzo dużo zadań pobocznych. Przynależeć możemy do jednej z kilkunastu organizacji: Gildii Wojowników, Gildii Magów, Gildii Złodziei, czyli Gildii Morderców.
Zadania otrzymujemy również od zwykłych NPC.
Świat gry jest przeogromny. Jest to wyspa, otoczona morzem. Wszędzie pełno jest opuszczonych kopalń, świątyń, grobowców.
Szkoda tylko, że w tak ogromnym świecie, jest tak mało potworów. Chyba w żadnym cRPG nie było tak niewielu wrogów!
W grze jest bardzo dużo rodzajów broni. Od zwykłych sztyletów po magiczne laski. W każdej broni, da się umieścić czar, który będzie działał automatycznie, przy jej użyciu, lub na nasze żądanie.
Punkty doświadczenia w grze otrzymujemy tylko za zabitych przeciwników. Nagroda za wykonane zadania to albo złoto, albo jakiś kosztowny przedmiot. O ile przedmioty są bardzo dobre (np. buty niewidzianej szybkości), o tyle nagroda w postaci złota jest niemal znikoma. Co znaczy te 120 sztuk złota, kiedy mamy go 50 000 (ale to ma sens, bo kto będzie płacił majątek za przyniesienie spodni albo za eskortę) ?
Pomimo ogromu świata, wszystkie miejsca są do siebie podobne. Niezależnie od tego czy jesteśmy na dalekiej północy, czy na południu, w świątyniach i tak wszystko wygląda podobnie. Każdy grobowiec jest taki sam jak inny, niektóre mają nawet identyczne układy pomieszcze.
Morrowind miał być również rewolucją pod względem grafiki, tak też jest. To co widzimy na ekranie monitora, zapiera dech w piersiach. Potwory, jeśli jakiegoś napotkamy, naprawdę przerażają. Niektóre, na przykład Królowa Kwama, napawają obrzydzeniem. Widoki są przepiękne, animacja postaci jest prawie idealna. Czary wyglądają kapitalnie.
Dźwięki są przecudowne. Muzyka jest niesamowicie podniosła. Jest to jeden, z niewielu soundtracków z gier, które mam w formie mp3.
Tak dobra gra, ma jednak sporo niedoróbek. Po pierwsze, sama, bez słowa komunikatu, wychodzi do Windows i to w najmniej oczekiwanych momentach. Po drugie, ekwipunek, to takie malutkie ikonki. Nikt chyba nie zdoła rozpoznać danej mikstury wśród dziesiątek innych. Po trzecie, system rozwoju postaci. Jeżeli przydzielisz Akrobatykę i atletykę doi umiejętności głównych, wystarczy stać w miejscu i skakać albo cały czas biegać, aby wyprowadzić postać na bardzo wysokie poziomy doświadczenia.
Mimo wielu niedoróbek, jest to gra godna polecenia każdemu. Fani RPG, na pewno zwrócą uwagę na zatrzęsienie zadań pobocznych. Natomiast inni, na ogromny świat do zwiedzania i przepiękną grafikę. Ta gra należy do czołówki gier RPG. Do gry dołaczony jest również edytor, dzięki któremu możemy tworzyć własne mody, albo używac ściągniętych z netu.