Space Hack
Więzienny transportowiec "Maximus XV" zostaje prawie w całości przejęty przez hordy krwiożerczych ork, ops, nie to, hordy krwiożerczych obcych. Większość ludzi schroniła się w ostatniej komorze, na ostatnim poziomie. Teraz do walki posyłają Space Hacka...
Jeżeli fabuła się wam nie podoba, nie ma obaw, spotykacie się z nią tylko przy odbiorze misji. Jest to hack'n' slash, więc esencją jest walka z masą nawijających się pod ostrzem/ celownik potworów.
Właśnie ostrzem. Pomimo, że całość jest w przyszłości, amunicja (ogniwa energetyczne) jest bardzo ograniczona, i to właśnie ona stanowi walutę w handlu. Mamy więc do wyboru używanie jej do walki, albo jako środka płatniczego. Dlatego sporym powodzeniem cieszy się broń biała.
Do zwiedzenia mamy 15 dużych komór, podzielonych na różne biosfery. Każda dzieli się na parenaście sektorów. Pomiędzy nimi wszystkimi możemy poruszać się za pomocą teleporterów (które wcześniej musimy aktywować).
Bohater za pokonanych wrogów zdobywa punkty doświadczenia, awansuje na wyższe poziomy i rozdziela punkty pomiędzy statystyki. Dodatkowo zbiera najróżniejsze przedmioty.
Graficznie gra prezentuje się nieźle. Można obracać kamerę, robić zbliżenia... Chodzi także na słabszym sprzęcie. Muzyka i dźwięki nie są złe, i tylko to można o nich powiedzieć.
Grywalność też pozostawia trochę do życzenia. Gra się fajnie, ale to nie jest zabawa na długie wieczory, tylko krótkie sesyjki.
Walka wygląda mniej więcej tak: podbiegamy do wroga (który też do nas biegnie- burak jakiś:P), robimy parę machnięć (czasami coś z stwora wypadnie, czasami nie) i bierzemy się za następnego. Gdy zostaniemy mocno ranni, regenerujemy życie. Gdy skończą się nam lokalne odpowiedniki miksturek, wracamy do bazy i za prawie całość zdobytych przedmiotów kupujemy kolejne lecznidła. I tak ciągle.
Reasumując, gra jest dobra (po Polsku), ale tylko jako krótki relaksator (tak jak Crimsonland), w walce z innymi hack'n' slashami zostaje zmieciona jak Diablo w konfrontacji z 94 levelowym barbem.
Jeżeli fabuła się wam nie podoba, nie ma obaw, spotykacie się z nią tylko przy odbiorze misji. Jest to hack'n' slash, więc esencją jest walka z masą nawijających się pod ostrzem/ celownik potworów.
Właśnie ostrzem. Pomimo, że całość jest w przyszłości, amunicja (ogniwa energetyczne) jest bardzo ograniczona, i to właśnie ona stanowi walutę w handlu. Mamy więc do wyboru używanie jej do walki, albo jako środka płatniczego. Dlatego sporym powodzeniem cieszy się broń biała.
Do zwiedzenia mamy 15 dużych komór, podzielonych na różne biosfery. Każda dzieli się na parenaście sektorów. Pomiędzy nimi wszystkimi możemy poruszać się za pomocą teleporterów (które wcześniej musimy aktywować).
Bohater za pokonanych wrogów zdobywa punkty doświadczenia, awansuje na wyższe poziomy i rozdziela punkty pomiędzy statystyki. Dodatkowo zbiera najróżniejsze przedmioty.
Graficznie gra prezentuje się nieźle. Można obracać kamerę, robić zbliżenia... Chodzi także na słabszym sprzęcie. Muzyka i dźwięki nie są złe, i tylko to można o nich powiedzieć.
Grywalność też pozostawia trochę do życzenia. Gra się fajnie, ale to nie jest zabawa na długie wieczory, tylko krótkie sesyjki.
Walka wygląda mniej więcej tak: podbiegamy do wroga (który też do nas biegnie- burak jakiś:P), robimy parę machnięć (czasami coś z stwora wypadnie, czasami nie) i bierzemy się za następnego. Gdy zostaniemy mocno ranni, regenerujemy życie. Gdy skończą się nam lokalne odpowiedniki miksturek, wracamy do bazy i za prawie całość zdobytych przedmiotów kupujemy kolejne lecznidła. I tak ciągle.
Reasumując, gra jest dobra (po Polsku), ale tylko jako krótki relaksator (tak jak Crimsonland), w walce z innymi hack'n' slashami zostaje zmieciona jak Diablo w konfrontacji z 94 levelowym barbem.