Kroniki fantastyczne Świat Mroku
Brian Lumley - „Nekroskop”
Serdecznie polecam twórczość Lumleya miłośnikom wampiryzmu. Ostatnio nakład tych książek został wznowiony, a także mają się ukazywać kolejne tomy.
Dotychczas ukazały się:
1. Nekroskop
2. Wampiry
3. Źródło
4. Mowa umarłych
5. Roznosiciel
6. Braterstwo krwi
W przygotowaniu są następujące części:
7. Ostatni obszar
8. Krwawa wojna
9. Nekroskop: stracone lata
10. Nekroskop: wskrzeszenie
11. Nekroskop: najeźdźcy
12. Nekroskop: obrońcy
13. Nekroskop: mściciele
Przyznam na wstępie, że książki te zadziwiają ogólnym pojęciem czasu, wszechświata no i samych wampirów.
Tytułowy nekroskop to Harry Keogh, który posiada zdolność rozmowy ze zmarłymi. Opowieść zaczyna się w czasach zimnej wojny i opowiada o walce paranormalnego wywiadu angielskiego z rosyjskim. Drogi Harry’ego i brytyjskiego wydziału paranormalnego schodzą się w momencie, gdy pojawia się wampir – Borys Dragosani, który pracuje dla wywiadu rosyjskiego. Harry nie znosi wampirów, ponieważ są one nekromantami i wyciągają informacje z ciał zmarłych w niezwykle brutalny sposób. Zmarli proszą więc Harry’ego żeby położył kres istnieniu wszelkiego zła jakim są wampiry.
Harry jest też geniuszem matematycznym i dzięki swoim zdolnościom udaje mu się znaleźć sposób na podróżowanie w kontinuum czasoprzestrzennym zwanym wstęgą Moebiusa. Podróżowanie po wstędze czasoprzestrzennej daje mu możliwość teleportacji i podróży w czasie. Całej opowieści dopełniają historie umarłych wampirów, które rozmawiają z nekroskopem i niejednokrotnie mu pomagają (wszyscy zmarli kochają Harry’ego, nawet wampiry). W następnych częściach Harry ginie, ale zyskuje nowe ciało. Rodzi mu się także syn, który odziedziczył po nim zdolności. Wampiry przypuszczają atak na Harry’ego juniora i jego matkę. Na szczęście wszystko dobrze się kończy, bo niemowlak ma tak rozwinięte zdolności, że udaje mu się zabrać matkę w bezpieczne miejsce. Owym bezpiecznym miejscem jest inny wszechświat, w którym rządzą wampiry.
Więcej nie napiszę, bo wam się lektura znudzi jak będziecie wiedzieli co dalej J
Dodam tylko, że wampir jest pasożytem. Łączy się z ciałem ludzkim i zmienia jego psychikę oraz wygląd. Wampiry mają zdolność zmieniania kształtów i szybko regenerują rany. Istnieje wiele rodzajów wampirów wyższego i niższego rzędu. Jak w większości podań rani je słońce i nie lubią czosnku. Piją krew, jednak najsmaczniejsza jest dla nich krew innego wampira. Są świetnymi telepatami i potrafią kontrolować ludzkie myśli. Rozmnażają się przez złożenie jaja w ciele nosiciela (przez pocałunek, stosunek seksualny lub ugryzienie).
Nie sposób napisać wszystkiego i pewno wiele pominęłam, ale przeczytajcie sami i oceńcie.
Gorąco polecam tą niezwykłą lekturę nie tylko miłośnikom wampirów, ale i miłośnikom dobrego horroru. Przypominam, że książki te zostały napisane w latach 80-tych ubiegłego wieku, więc jak na tamte czasy pomysł niezwykle oryginalny.
Dotychczas ukazały się:
1. Nekroskop
2. Wampiry
3. Źródło
4. Mowa umarłych
5. Roznosiciel
6. Braterstwo krwi
W przygotowaniu są następujące części:
7. Ostatni obszar
8. Krwawa wojna
9. Nekroskop: stracone lata
10. Nekroskop: wskrzeszenie
11. Nekroskop: najeźdźcy
12. Nekroskop: obrońcy
13. Nekroskop: mściciele
Przyznam na wstępie, że książki te zadziwiają ogólnym pojęciem czasu, wszechświata no i samych wampirów.
Tytułowy nekroskop to Harry Keogh, który posiada zdolność rozmowy ze zmarłymi. Opowieść zaczyna się w czasach zimnej wojny i opowiada o walce paranormalnego wywiadu angielskiego z rosyjskim. Drogi Harry’ego i brytyjskiego wydziału paranormalnego schodzą się w momencie, gdy pojawia się wampir – Borys Dragosani, który pracuje dla wywiadu rosyjskiego. Harry nie znosi wampirów, ponieważ są one nekromantami i wyciągają informacje z ciał zmarłych w niezwykle brutalny sposób. Zmarli proszą więc Harry’ego żeby położył kres istnieniu wszelkiego zła jakim są wampiry.
Harry jest też geniuszem matematycznym i dzięki swoim zdolnościom udaje mu się znaleźć sposób na podróżowanie w kontinuum czasoprzestrzennym zwanym wstęgą Moebiusa. Podróżowanie po wstędze czasoprzestrzennej daje mu możliwość teleportacji i podróży w czasie. Całej opowieści dopełniają historie umarłych wampirów, które rozmawiają z nekroskopem i niejednokrotnie mu pomagają (wszyscy zmarli kochają Harry’ego, nawet wampiry). W następnych częściach Harry ginie, ale zyskuje nowe ciało. Rodzi mu się także syn, który odziedziczył po nim zdolności. Wampiry przypuszczają atak na Harry’ego juniora i jego matkę. Na szczęście wszystko dobrze się kończy, bo niemowlak ma tak rozwinięte zdolności, że udaje mu się zabrać matkę w bezpieczne miejsce. Owym bezpiecznym miejscem jest inny wszechświat, w którym rządzą wampiry.
Więcej nie napiszę, bo wam się lektura znudzi jak będziecie wiedzieli co dalej J
Dodam tylko, że wampir jest pasożytem. Łączy się z ciałem ludzkim i zmienia jego psychikę oraz wygląd. Wampiry mają zdolność zmieniania kształtów i szybko regenerują rany. Istnieje wiele rodzajów wampirów wyższego i niższego rzędu. Jak w większości podań rani je słońce i nie lubią czosnku. Piją krew, jednak najsmaczniejsza jest dla nich krew innego wampira. Są świetnymi telepatami i potrafią kontrolować ludzkie myśli. Rozmnażają się przez złożenie jaja w ciele nosiciela (przez pocałunek, stosunek seksualny lub ugryzienie).
Nie sposób napisać wszystkiego i pewno wiele pominęłam, ale przeczytajcie sami i oceńcie.
Gorąco polecam tą niezwykłą lekturę nie tylko miłośnikom wampirów, ale i miłośnikom dobrego horroru. Przypominam, że książki te zostały napisane w latach 80-tych ubiegłego wieku, więc jak na tamte czasy pomysł niezwykle oryginalny.