Kroniki fantastyczne Bestiariusz
Potwór spod łóżka
O potworach spod łóżka pamiętają tylko młode osoby. Gdy dorastają, zapominają o ich istnieniu. W takim razie dlaczego opowiadaja o nich swoim dzieciom? Powód jest prosty. Pamiętają, że w dzieciństwie rodzice mówili im o tych stworzeniach, gdy chcieli ich nastraszyć lub zmusic do np. posprzątania pokoju, umycia rąk, czy zjedzenia niedobrych warzyw.
Tylko maluchy nabierają się i wierzą rodzicom. Większe dzieci wiedzą, że potwór spod łóżka nie zrobi im żadnej krzywdy. Wbrew pozorom, to na prawde miłe stworzenie. Widuje się go bardzo żadko, ponieważ boi się słońca i w dzień nie wychozi spod łóżka, a gdy robi się ciemno wszystkie dzieci idą spać. Dorosłym sie nie pokazuje, bo się ich boi (jak tu się nie bać kogoś, kto myśli, że nie istniejesz).
Takiego potwora rozpoznać można bardzo łatwo. Jest duży (ponad dwa metry) i ma długie gęste futro. Z palców wyrastają mu grube pazury (gdy się boi próbuje je obgryzać, ale przeważnie nie udaje mu się to, ponieważ jego zęby nie należą do najostrzejszych). Tródno określić z której strony ma twarz, bo futro zasłania mu małe oczy, nos i usta. Żywi się śmieciami, które dzieci zamiast do kosza, wpychają pod łóżko. Jego wadą jest zapominanie o zamykaniu drzwi i częste wpadanie na porozrzucane zabawki.
W jaki sposób takie stworzenia mieszczą się pod małymi łóźkami? Na tym właśnie polega ich umiejętność. Mogą się wepchnąć w najmniejszą szczeline, ale tylko tą pod łóżkiem.Te istoty za mieszkanie wybrały sobie takie dziwne miejsce, ponieważ tam czują się najbezpieczniej. Wie, że każdej nocy dziecko przyjdzie spać, a wtedy nikt go nie będzie niepokoił. Gdy jednak taka osoba dorośnie i przestanie wierzyć w dawne słowa rodziców, potwór w ciemną noc opuści łóżko i będzie musiał znaleść inne. Takie, którego właściciel będzie wierzył.
Chyba każdy bał się kiedyś zasypiać przy zgaszonym świetle, czy kłaść się na ziemi blisko łóżka. Słyszał w nocy cichutkie chrobotanie, lub piski. To nie żadna mysz. Wtedy potwór mieszkał pod wami.
Tylko maluchy nabierają się i wierzą rodzicom. Większe dzieci wiedzą, że potwór spod łóżka nie zrobi im żadnej krzywdy. Wbrew pozorom, to na prawde miłe stworzenie. Widuje się go bardzo żadko, ponieważ boi się słońca i w dzień nie wychozi spod łóżka, a gdy robi się ciemno wszystkie dzieci idą spać. Dorosłym sie nie pokazuje, bo się ich boi (jak tu się nie bać kogoś, kto myśli, że nie istniejesz).
Takiego potwora rozpoznać można bardzo łatwo. Jest duży (ponad dwa metry) i ma długie gęste futro. Z palców wyrastają mu grube pazury (gdy się boi próbuje je obgryzać, ale przeważnie nie udaje mu się to, ponieważ jego zęby nie należą do najostrzejszych). Tródno określić z której strony ma twarz, bo futro zasłania mu małe oczy, nos i usta. Żywi się śmieciami, które dzieci zamiast do kosza, wpychają pod łóżko. Jego wadą jest zapominanie o zamykaniu drzwi i częste wpadanie na porozrzucane zabawki.
W jaki sposób takie stworzenia mieszczą się pod małymi łóźkami? Na tym właśnie polega ich umiejętność. Mogą się wepchnąć w najmniejszą szczeline, ale tylko tą pod łóżkiem.Te istoty za mieszkanie wybrały sobie takie dziwne miejsce, ponieważ tam czują się najbezpieczniej. Wie, że każdej nocy dziecko przyjdzie spać, a wtedy nikt go nie będzie niepokoił. Gdy jednak taka osoba dorośnie i przestanie wierzyć w dawne słowa rodziców, potwór w ciemną noc opuści łóżko i będzie musiał znaleść inne. Takie, którego właściciel będzie wierzył.
Chyba każdy bał się kiedyś zasypiać przy zgaszonym świetle, czy kłaść się na ziemi blisko łóżka. Słyszał w nocy cichutkie chrobotanie, lub piski. To nie żadna mysz. Wtedy potwór mieszkał pod wami.