Kroniki fantastyczne Bohaterowie
\"Smeagol Stoor - Gollum (wyróżnienie)\"
Gollum, a właściwie Smeagol, urodził się w dwudziestym trzecim-czwartym wieku trzeciej ery. Był spokrewniony z Hobbitami, należał do szczepu Stoorów. Mieszkał wraz ze swoją rodziną w dolinie Anduiny. Potem go stamtąd wygnano za działanie na niekorzyść mieszkańców doliny (oczywiście za sprawą pierścienia).
O pierścieniu zawsze mówił ,,Mój Skarb\" lub ,,Mój Prezent Urodzinowy\", ponieważ znalazł go w dniu swoich urodzin, łowiąc ryby z krewnym Deagolem (którego później zamordował).
Do czasu, kiedy nie musiał opuszczać rodziny wyglądem przypominał Hobbita. Lecz później, kiedy zamieszkał w sercu Gór Mglistych, jego skóra stała się szara, zniszczona i wilgotna, czaszka zniekształciła się, stopy spłaszczyły i nabrały „żabowatego” wyglądu, a oczy stały się wielkie i wyłupiaste. Jego głos przemienił się w bulgot połączony z sykiem. Bardziej przypominał trupa niż żyjącą istotę. Zmizerniał, wychudł, ale dzięki pierścieniowi nie stracił sił. Zmienił się nie tylko jego wygląd. Stał się samotny, nie dbał o niczyje względy, nie interesowało go to, co się dzieje w innych częściach świata, a każdą istotę, która zapuściła się w jego strony, postrzegał jako ,,smaczny kąsek\". Nie był po stronie Saurona, ale nie był także po stronie dobra. Właściwie to tego dobra (zła też) za bardzo nie widział. Jedyne co było dla niego ważne, wartościowe i o co dbał, był jedyny pierścień, z którym nie rozstawał się nigdy. Oczywiście do pewnego czasu...
W końcu sprawy tak się potoczyły, że bezgraniczna ,,miłość\" Golluma do pierścienia doprowadziła do jego śmierci. Zginął mając mniej - więcej (ale raczej więcej) pięćset lat.
Moim zdaniem, mimo kilku niecywilizowanych cech(odgryzanie palców, lub żywienie się mięsem goblinów (bleee:/ ) nie jest raczej cywilizowane) Smeagol nie był odrażającym, wrednym potworem. Gdyby jego los nie spotkał się z losem pierścienia żyłby normalnie i spokojnie razem z rodziną i przyjaciółmi, ciesząc się każdą chwilą życia.
Szkoda. Taki fajny chłop się zmarnował :P##edit_bybelleteyn 2006-03-09 23:20:33##ed_end##
O pierścieniu zawsze mówił ,,Mój Skarb\" lub ,,Mój Prezent Urodzinowy\", ponieważ znalazł go w dniu swoich urodzin, łowiąc ryby z krewnym Deagolem (którego później zamordował).
Do czasu, kiedy nie musiał opuszczać rodziny wyglądem przypominał Hobbita. Lecz później, kiedy zamieszkał w sercu Gór Mglistych, jego skóra stała się szara, zniszczona i wilgotna, czaszka zniekształciła się, stopy spłaszczyły i nabrały „żabowatego” wyglądu, a oczy stały się wielkie i wyłupiaste. Jego głos przemienił się w bulgot połączony z sykiem. Bardziej przypominał trupa niż żyjącą istotę. Zmizerniał, wychudł, ale dzięki pierścieniowi nie stracił sił. Zmienił się nie tylko jego wygląd. Stał się samotny, nie dbał o niczyje względy, nie interesowało go to, co się dzieje w innych częściach świata, a każdą istotę, która zapuściła się w jego strony, postrzegał jako ,,smaczny kąsek\". Nie był po stronie Saurona, ale nie był także po stronie dobra. Właściwie to tego dobra (zła też) za bardzo nie widział. Jedyne co było dla niego ważne, wartościowe i o co dbał, był jedyny pierścień, z którym nie rozstawał się nigdy. Oczywiście do pewnego czasu...
W końcu sprawy tak się potoczyły, że bezgraniczna ,,miłość\" Golluma do pierścienia doprowadziła do jego śmierci. Zginął mając mniej - więcej (ale raczej więcej) pięćset lat.
Moim zdaniem, mimo kilku niecywilizowanych cech(odgryzanie palców, lub żywienie się mięsem goblinów (bleee:/ ) nie jest raczej cywilizowane) Smeagol nie był odrażającym, wrednym potworem. Gdyby jego los nie spotkał się z losem pierścienia żyłby normalnie i spokojnie razem z rodziną i przyjaciółmi, ciesząc się każdą chwilą życia.
Szkoda. Taki fajny chłop się zmarnował :P##edit_bybelleteyn 2006-03-09 23:20:33##ed_end##