Desert Eagle
Nazwać go pistoletem to mało. Nazwać go potężnym to obraza. Najlepiej pasuje do niego określenie Małokalibrowa artyleria użytku osobistego. Ulubiona broń Jerzego Dziewulskiego i Mony Sax, drugoplanowy bohater wielu filmów i większości strzelanek. Panie i Panowie oto Desert Eagle.
Broń ta ma niewinne pochodzenie. Powstała w 1983 roku w izraelskiej firmie Israel Military Industries jako pistolet sportowy na amunicję 357 Magnum używaną w rewolwerach. Jakiś czas potem zaczęto produkować wersję z 6 calową (152 mm) lufą. Wersja ta była przeznaczona na eksport i mogła być używana jako broń służbowa.
Amunicja typu magnum to jeden z najsilniejszych nabojów pistoletowych. W trakcie rozwoju Deserta ( jak popularnie jest określany… przynajmniej w moim otoczeniu) powstało kilka jego wersji różniących się w zasadzie tylko kalibrem wystrzeliwanego pocisku. Były to .357 ( 9mm), .44 (11.2 mm) oraz .50 Action Express ( czyli 12,7 mm!!!) i od razu zaznaczam strzelanie z tej ostatniej wersji grozi trwałym ubytkiem zdrowia ponieważ odrzut wywołany strzałem potrafi zwalić z nóg w dosłownym tego słowa znaczeniu i poważnie poprzestawiać bark. Najlepiej wykupić sobie jakieś ubezpieczenie znaleźć porządny kawałek muru zaprzeć się o niego i dopiero strzelać…
A teraz troszkę danych technicznych… pamiętacie może film „O czym mażą faceci” i scenę, w której Liv Tayler celuje z dwóch Deserów w bodajże Michaela Douglasa… no to zapomnijcie i wsadźcie między bajki bo giwera ta waży 1.75 kg BEZ AMUNICJI!!! Dlaczego? Dlatego, że ciężka broń daje mniejszy odrzut. Co panowie z I.M.I. jeszcze zrobili żeby odrzut był mniejszy? Otóż zastosowali kilka chwytów normalnie stosowanych w … karabinach np. M16 czy AK 47. Chodzi tu o sposób zatrzymywania zamka. Otóż część z gazów wylotowych nie jest wykorzystywana do wyrzucania pocisku a do hamowania ruchu zamka w tył. Dzieje się to dzięki temu że gazy te przechodzą przez otwór w dole lufy do specjalnej komory gazowej gdzie rozprężając się hamują ruch zamka do tyłu … nie pytajcie jak to działa bo przyznam, że nie do końca wiem. Drugą ciekawostką konstrukcyjną jest sam zamek ponieważ nie zamyka on komory tak jak w innych pistoletach a obraca się ( w zasadzie jego część – specjalny cylinder). To rozwiązanie też zapożyczono z karabinów maszynowych. Jeszcze jedną ciekawostką jest to, że lufa jest nie ruchoma w stosunku do szkieletu co poprawia celność. Pistolet może być robiony z trzech materiałów stali, stali nierdzewnej oraz aluminium.
W pistolecie mieści się 9 pocisków + 1 w komorze zamkowej. Broń można całkowicie bezpiecznie nosić z tym dodatkowym nabojem.
A teraz troszkę wad. Użycie amunicji magnum powoduje kilka komplikacji utrudniających strzelanie. Po pierwsze wspomniany już kop do tyłu. Do tego podrzut wywołany strzałem też jest znaczny mimo obciążenia broni „na lufę”. Do tego po strzale powstaje pokaźna kula ognia co jest dosyć nieprzyjemne i niepraktyczne.
Na zakończenie powiem tylko że jeżeli ma się wprawę w strzelaniu z pistoletów i dodatkowo trochę krzepy w łapach to broń ta jest celna i zabójczo skuteczna dzięki swojej amunicji.
Broń ta ma niewinne pochodzenie. Powstała w 1983 roku w izraelskiej firmie Israel Military Industries jako pistolet sportowy na amunicję 357 Magnum używaną w rewolwerach. Jakiś czas potem zaczęto produkować wersję z 6 calową (152 mm) lufą. Wersja ta była przeznaczona na eksport i mogła być używana jako broń służbowa.
Amunicja typu magnum to jeden z najsilniejszych nabojów pistoletowych. W trakcie rozwoju Deserta ( jak popularnie jest określany… przynajmniej w moim otoczeniu) powstało kilka jego wersji różniących się w zasadzie tylko kalibrem wystrzeliwanego pocisku. Były to .357 ( 9mm), .44 (11.2 mm) oraz .50 Action Express ( czyli 12,7 mm!!!) i od razu zaznaczam strzelanie z tej ostatniej wersji grozi trwałym ubytkiem zdrowia ponieważ odrzut wywołany strzałem potrafi zwalić z nóg w dosłownym tego słowa znaczeniu i poważnie poprzestawiać bark. Najlepiej wykupić sobie jakieś ubezpieczenie znaleźć porządny kawałek muru zaprzeć się o niego i dopiero strzelać…
A teraz troszkę danych technicznych… pamiętacie może film „O czym mażą faceci” i scenę, w której Liv Tayler celuje z dwóch Deserów w bodajże Michaela Douglasa… no to zapomnijcie i wsadźcie między bajki bo giwera ta waży 1.75 kg BEZ AMUNICJI!!! Dlaczego? Dlatego, że ciężka broń daje mniejszy odrzut. Co panowie z I.M.I. jeszcze zrobili żeby odrzut był mniejszy? Otóż zastosowali kilka chwytów normalnie stosowanych w … karabinach np. M16 czy AK 47. Chodzi tu o sposób zatrzymywania zamka. Otóż część z gazów wylotowych nie jest wykorzystywana do wyrzucania pocisku a do hamowania ruchu zamka w tył. Dzieje się to dzięki temu że gazy te przechodzą przez otwór w dole lufy do specjalnej komory gazowej gdzie rozprężając się hamują ruch zamka do tyłu … nie pytajcie jak to działa bo przyznam, że nie do końca wiem. Drugą ciekawostką konstrukcyjną jest sam zamek ponieważ nie zamyka on komory tak jak w innych pistoletach a obraca się ( w zasadzie jego część – specjalny cylinder). To rozwiązanie też zapożyczono z karabinów maszynowych. Jeszcze jedną ciekawostką jest to, że lufa jest nie ruchoma w stosunku do szkieletu co poprawia celność. Pistolet może być robiony z trzech materiałów stali, stali nierdzewnej oraz aluminium.
W pistolecie mieści się 9 pocisków + 1 w komorze zamkowej. Broń można całkowicie bezpiecznie nosić z tym dodatkowym nabojem.
A teraz troszkę wad. Użycie amunicji magnum powoduje kilka komplikacji utrudniających strzelanie. Po pierwsze wspomniany już kop do tyłu. Do tego podrzut wywołany strzałem też jest znaczny mimo obciążenia broni „na lufę”. Do tego po strzale powstaje pokaźna kula ognia co jest dosyć nieprzyjemne i niepraktyczne.
Na zakończenie powiem tylko że jeżeli ma się wprawę w strzelaniu z pistoletów i dodatkowo trochę krzepy w łapach to broń ta jest celna i zabójczo skuteczna dzięki swojej amunicji.