Pika
Pika
Rodzaj: Broń biała; Drzewcowa;
Najczęściej używana: XVI wiek;
Waga: około 1 kilograma;
Długość drzewca: około 5 metrów;
Długość grotu: 5-10cm;
Pika jest to dwuręczna broń drzewcowa, rodzaj bardzo długiej włóczni, służąca do walki z konnicą. Grot miał niewielką długość, dokładnie taką jak groty włóczni. Niesamowita długość piki sprawiała iż była ona niezwykle skuteczna przeciwko jeździe, słynne formacje pikinierów wyglądały jak ogromne czworoboczne jeże. Piechurzy trzymali broń około 130 cm od tylca gdzie była owinięta rzemieniem, umożliwiało to podniesienie piki i zadanie pchnięcia lub podparcie jej w ziemi.
Siła formacji pikinierów wynikała dystansu jaki dawały pięciometrowe piki oraz zwartości. Piechurzy ustawiali się w czworobok ze swoich pik tworząc „jeża” na którego konnica „nadziewała się”. Z uwagi na to iż piki są bronią skupiającą siłę ciosu w jednym punkcie (tak jak włócznia) żadne zbroje nie chroniły przed przebiciem.
Pika była stosowana od średniowiecza aż do XVII wieku. Broń ta była używana głównie prze piechurów jednak nadawała się także do walki konno. Głównym okresem jej rozpowszechnienia był XVI wiek kiedy słynne formacje pikinierów gromiły ciężką jazdę oraz inne formacje piechoty.
Rodzaj: Broń biała; Drzewcowa;
Najczęściej używana: XVI wiek;
Waga: około 1 kilograma;
Długość drzewca: około 5 metrów;
Długość grotu: 5-10cm;
Pika jest to dwuręczna broń drzewcowa, rodzaj bardzo długiej włóczni, służąca do walki z konnicą. Grot miał niewielką długość, dokładnie taką jak groty włóczni. Niesamowita długość piki sprawiała iż była ona niezwykle skuteczna przeciwko jeździe, słynne formacje pikinierów wyglądały jak ogromne czworoboczne jeże. Piechurzy trzymali broń około 130 cm od tylca gdzie była owinięta rzemieniem, umożliwiało to podniesienie piki i zadanie pchnięcia lub podparcie jej w ziemi.
Siła formacji pikinierów wynikała dystansu jaki dawały pięciometrowe piki oraz zwartości. Piechurzy ustawiali się w czworobok ze swoich pik tworząc „jeża” na którego konnica „nadziewała się”. Z uwagi na to iż piki są bronią skupiającą siłę ciosu w jednym punkcie (tak jak włócznia) żadne zbroje nie chroniły przed przebiciem.
Pika była stosowana od średniowiecza aż do XVII wieku. Broń ta była używana głównie prze piechurów jednak nadawała się także do walki konno. Głównym okresem jej rozpowszechnienia był XVI wiek kiedy słynne formacje pikinierów gromiły ciężką jazdę oraz inne formacje piechoty.