System of a Down - Mezmerize (2005)
System of a Down pewno wielu gildiowiczów nie zna albo nie lubi, ale ja i tak zamierzam zrecenzjować ich najnowszy album (mając was i wasze opinie w nosie).
Szczerze przyznam, że album różni się od poprzednich utworów. Mamy tutaj spokojny utworek Lost in Hollywood, \"elektryczny\" Last School Hollywood, rewelacyjny Radio/Video (gitara plus akordeon daję swoje Smile i skoczne Sad Statue. Widać wyraźnie, że grupa eksperymentowała z wieloma gatunkami muzycznymi i wyszło jej to na dobre. Niektórzy pewnie pokuszą się o stwierdzenie, że jest to pop - metal album, ale ja wolę nowe pomysły niż stare \"bzykanie\" na gitarce.
W Mezmerise pełno elementów trasha, ormiańskiej muzyki ludowej czy też całkowicie nowe brzmienie elektrycznych klawiszy. Choć widać wyraźnie, że płyta się rózni od Toxicity, to jednak zawiera w sobie jakiś tam procent dawnej magii. Mi osobiście podoba się, że zespół nie boi się eksperymentować, choć byłbym rad za powrotem do dawnego stylu.
Co do wad: główną wadą jest według mnie wokal Darona Malakiana. Serj jest genialny, ma fenomenalną barwę głosu i doskonale uzupełnia styl zespołu. Natomiast głos Darona jest za piskliwy i brzmi wręcz infantylnie. O ile w Lost in Hollywood zaśpiewał pięknie, to przy innych utworach jego głos brzmi fatalnie. Serj wróć!
Co do warstwy lirycznej, wszystkie teksty napisał Serj Tankian. Większość z nich, to podobnie jak na poprzednich płytach, mocno zakręcone potworki, które dopiero po iluśtam przesłuchaniach można zrozumieć. Za to plus, bo lubię enigmatyczne teksty zamiast prostych \"Zabij mnie Szatanie i jestem w Piekle\".
Mamy więc tekst o nieszczęśliwej miłości (Revenge), zagubieniu w fabryce snów (LiH), o amerykańskiej demokracjii (Sad Statue), o wojnie w Iraku (Byob) czy też o życiu i śmierci (Question!). Widać wyraźnie, że zespół nadal śpiewa o polityce, krytykuje Busha i arogancje jego współpracowników (Cigaro).Ciekawe o czym będą śpiewać na Hypnotize?
Oto moja subiektywna lista najlepszych kawałków na \"Mezmerise\":
1. Radio/Video - jak już wcześniej powiedziałem, gitarka i akordeon pięknie się komponują, raz mamy skoczne i szybkie grane, a raz powolne młócenie na akordeonie i gitarce.
2. Sad Statue - Bardzo skoczny i bardzo fajnie się go słucha Smile Szczególnie podoba mi się refren i monent gdy Tankian krzyczy \"wow!\" Smile
3. Lost in Hollywood - spokojny kawałek opowiadający (jak wskazuje tytuł) o zagubieniu w Hollywood. Refleksyjny bym powiedział Smile
4. Revenga - fajne \"patataj\" i fajny moment refrenu Smile
5. Question - spokojny, średnio - mocny, spokojny, mocny - tak bym go określił. Ma taki \"magiczny\" klimat Wink
Ocena Płyty: 9/10. 9 za nowe brzmienia, odwagę w eksperymentowaniu ze stylem, brak powielania schematów utworu i mocno zakręcone teksty. Byłaby 10, ale ten okropny głos Darona... Sad##edit_byford 2005-11-27 17:32:44##ed_end####edit_byford 2005-11-29 18:14:21##ed_end##
Szczerze przyznam, że album różni się od poprzednich utworów. Mamy tutaj spokojny utworek Lost in Hollywood, \"elektryczny\" Last School Hollywood, rewelacyjny Radio/Video (gitara plus akordeon daję swoje Smile i skoczne Sad Statue. Widać wyraźnie, że grupa eksperymentowała z wieloma gatunkami muzycznymi i wyszło jej to na dobre. Niektórzy pewnie pokuszą się o stwierdzenie, że jest to pop - metal album, ale ja wolę nowe pomysły niż stare \"bzykanie\" na gitarce.
W Mezmerise pełno elementów trasha, ormiańskiej muzyki ludowej czy też całkowicie nowe brzmienie elektrycznych klawiszy. Choć widać wyraźnie, że płyta się rózni od Toxicity, to jednak zawiera w sobie jakiś tam procent dawnej magii. Mi osobiście podoba się, że zespół nie boi się eksperymentować, choć byłbym rad za powrotem do dawnego stylu.
Co do wad: główną wadą jest według mnie wokal Darona Malakiana. Serj jest genialny, ma fenomenalną barwę głosu i doskonale uzupełnia styl zespołu. Natomiast głos Darona jest za piskliwy i brzmi wręcz infantylnie. O ile w Lost in Hollywood zaśpiewał pięknie, to przy innych utworach jego głos brzmi fatalnie. Serj wróć!
Co do warstwy lirycznej, wszystkie teksty napisał Serj Tankian. Większość z nich, to podobnie jak na poprzednich płytach, mocno zakręcone potworki, które dopiero po iluśtam przesłuchaniach można zrozumieć. Za to plus, bo lubię enigmatyczne teksty zamiast prostych \"Zabij mnie Szatanie i jestem w Piekle\".
Mamy więc tekst o nieszczęśliwej miłości (Revenge), zagubieniu w fabryce snów (LiH), o amerykańskiej demokracjii (Sad Statue), o wojnie w Iraku (Byob) czy też o życiu i śmierci (Question!). Widać wyraźnie, że zespół nadal śpiewa o polityce, krytykuje Busha i arogancje jego współpracowników (Cigaro).Ciekawe o czym będą śpiewać na Hypnotize?
Oto moja subiektywna lista najlepszych kawałków na \"Mezmerise\":
1. Radio/Video - jak już wcześniej powiedziałem, gitarka i akordeon pięknie się komponują, raz mamy skoczne i szybkie grane, a raz powolne młócenie na akordeonie i gitarce.
2. Sad Statue - Bardzo skoczny i bardzo fajnie się go słucha Smile Szczególnie podoba mi się refren i monent gdy Tankian krzyczy \"wow!\" Smile
3. Lost in Hollywood - spokojny kawałek opowiadający (jak wskazuje tytuł) o zagubieniu w Hollywood. Refleksyjny bym powiedział Smile
4. Revenga - fajne \"patataj\" i fajny moment refrenu Smile
5. Question - spokojny, średnio - mocny, spokojny, mocny - tak bym go określił. Ma taki \"magiczny\" klimat Wink
Ocena Płyty: 9/10. 9 za nowe brzmienia, odwagę w eksperymentowaniu ze stylem, brak powielania schematów utworu i mocno zakręcone teksty. Byłaby 10, ale ten okropny głos Darona... Sad##edit_byford 2005-11-27 17:32:44##ed_end####edit_byford 2005-11-29 18:14:21##ed_end##